یادگیری برنامهنویسی پایتون از پایه تا پیشرفته
برای شروع دوره لطفاً نام خود را وارد نمایید. این نام در گواهی پایان دوره نمایش داده خواهد شد.
پایتون یک زبان برنامهنویسی سطح بالا، تفسیری و همهمنظوره است که در سال ۱۹۹۱ توسط خیدو فان روسوم ایجاد شد. این زبان به دلیل سادگی، خوانایی و کتابخانههای گستردهاش بسیار محبوب است.
سادگی و خوانایی: نحو (syntax) ساده پایتون باعث شده که کدهای نوشته شده به راحتی قابل خواندن و درک باشند.
مفسری (Interpreted): پایتون یک زبان مفسری است، یعنی کدها خط به خط اجرا میشوند و نیازی به کامپایل شدن ندارند.
چندپارادایمی: پایتون از برنامهنویسی شیگرا، رویهای و تابعی پشتیبانی میکند.
کتابخانههای گسترده: پایتون دارای کتابخانههای استاندارد فراوانی است که کار برنامهنویسی را بسیار آسان میکند.
پایتون یکی از محبوبترین زبانهای برنامهنویسی در دنیا است و در زمینههای مختلفی مانند توسعه وب، هوش مصنوعی، علم داده، اتوماسیون و ... کاربرد دارد.
متغیرها در پایتون برای ذخیره اطلاعات استفاده میشوند. برخلاف برخی زبانها، در پایتون نیازی به تعیین نوع متغیر هنگام تعریف آن نیست.
اعداد (Numbers): شامل اعداد صحیح (int)، اعشاری (float) و مختلط (complex)
رشتهها (Strings): دنبالهای از کاراکترها که درون نقلقول قرار میگیرند
لیستها (Lists): مجموعهای مرتب و قابل تغییر از عناصر
تاپلها (Tuples): مجموعهای مرتب و غیرقابل تغییر از عناصر
دیکشنریها (Dictionaries): مجموعهای از جفتهای کلید-مقدار
در پایتون، نوع داده یک متغیر به طور پویا تعیین میشود. شما میتوانید یک متغیر را ابتدا به عنوان عدد و سپس به عنوان رشته مقداردهی کنید.
ساختارهای کنترل جریان اجرای برنامه را مدیریت میکنند. این ساختارها شامل شرطها و حلقهها میشوند.
if: برای اجرای کد در صورت برقراری شرط
elif: برای بررسی شرطهای اضافی
else: برای اجرای کد در صورتی که هیچیک از شرطهای قبلی برقرار نباشند
for: برای تکرار روی عناصر یک دنباله (مانند لیست، رشته، تاپل)
while: برای تکرار تا زمانی که شرط خاصی برقرار باشد
توابع بلوکهای کدی هستند که یک کار خاص را انجام میدهند و میتوانند بارها در برنامه فراخوانی شوند. توابع باعث میشوند کدهای ما modular، خوانا و قابل استفاده مجدد شوند.
برای تعریف تابع در پایتون از کلمه کلیدی def استفاده میکنیم.
توابع میتوانند پارامترهای مختلفی بگیرند. برخی از انواع پارامترها عبارتند از:
پارامترهای موقعیتی: بر اساس موقعیتشان به تابع منتقل میشوند.
پارامترهای کلیدواژهای: با نام پارامتر به تابع منتقل میشوند.
پارامترهای پیشفرض: دارای مقدار پیشفرض هستند.
برنامهنویسی شیگرا (OOP) یک پارادایم برنامهنویسی است که بر اساس مفهوم "اشیاء" است. هر شیء میتواند دادهها (خصوصیات) و رفتارها (متدها) داشته باشد.
کلاس (Class): طرح کلی برای ایجاد اشیاء. کلاس تعریف میکند یک شیء چه خصوصیات و متدهایی دارد.
شیء (Object): نمونهای از یک کلاس.
وراثت (Inheritance): امکان ایجاد کلاس جدید بر اساس کلاس موجود.
کپسولهسازی (Encapsulation): پنهانسازی جزئیات پیادهسازی و نمایش تنها رابط ضروری.
چندریختی (Polymorphism): توانایی استفاده از یک رابط برای انواع مختلف داده.
این امتحان شامل ۱۰ سؤال است که بر اساس مطالبی که آموختید طراحی شدهاند.